پایان نامه تاثیر نسبت مالکیت عمده بر بیش اعتمادی مدیران

1-1-1

    ساختار مالکیت

تعاریف متعددي با عبارات گوناگون از ترکيب مالکيت ارايه شده و واژه هاي مختلفي مانند ترکيب سهامداري و ساختار مالکيتي براي اين مفهوم به کار رفته است. ساختار مالکیت يا ترکيب سهامداري به معني نحوه توزیع سهام  و حقوق مالکيت به لحاظ حق رأی  و سرمایه  به علاوه ماهیت و موجودیت  مالکان سهام  است.

ساختار مالکیت یک شرکت از ابعاد گوناگون قابل توجه است و در وهله اول بر حسب دو متغیر شامل سهامداران دروني يا سهام در اختیار سهامداران داخلی  و سهامداران بيروني تعريف مي شود. بر اين اساس، سهام در اختيار سهامداران نهادي  و دولت از بخش هاي اصلي مالکيت بيروني شرکت ها تلقي مي شود. سهام در اختیار سهامداران داخلی بیانگر درصدی از سهام در دست سهامداران  است که در تملک مدیران و کارکنان شرکت قرار دارد. سهام تحت مالکیت سهامداران نهادی به درصدی از سهام شرکت اشاره می کند که در تملک سرمایه گذاران نهادی و حقوقي است(سرین[1] و همکاران، 2000).

1-1-1-1                 انواع ساختار مالکیت

ﻣﺸﺎﺑﻪ ﭘﮋوهش ﻛﻮﻣﺎر[2](2003) و ﻧﻤﺎزي و ﻛﺮﻣﺎﻧﻲ (1387) ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺳﻬﺎﻣﺪاران از ﻃﺮﻳﻖ ، ﭼﻬﺎر ﻣﺘﻐﻴﺮ مالکیت ﺧﺎرﺟﻲ،  ﻣﺎﻟﻜﻴﺖ ﻣﺪﻳﺮﻳﺘﻲ ﻣﺎﻟﻜﻴﺖ شرکتی و  ﻣﺎﻟﻜﻴﺖ ﻧﻬﺎدي اﻧﺪازه ﻣﻲ ﮔﻴﺮي ﺷﻮد.

• مالکیت خارجی

ﺑﺮاﺑﺮ درﺻﺪ ﺳﻬﺎم ﻧﮕﻬﺪاري ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ ﺧﺎرﺟﻴ ﻬﺎ از ﻛﻞ ﺳﻬﺎم ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺷﺮﻛﺖ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺷﺮﻛﺎي ﺧﺎرﺟﻲ، موسسه های ﻣﺎﻟﻲ ﺧﺎرﺟﻲ،  ملیت های ﺧﺎرﺟﻲ و ﻏﻴﺮﻣﻘﻴﻤﻬﺎي اﻳﺮان اﺳﺖ. اﻳﻦ ﻣﺘﻐﻴﺮ در پژوهش های  کومار (2003)، هارت[3] و لیزال[4] (2006) و ﻧﻤﺎزي و ﻛﺮﻣﺎﻧﻲ (1387) ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺑﻪ ﻛﺎر رفته اﺳﺖ.  ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﻧﺒﻮد ﻣﺎﻟﻜﻴﺖ ﺧﺎرﺟﻲ ﻋﻤﺪه در ﺷﺮﻛﺘ ﻬﺎي ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ و در  ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﺪم اﻣﻜﺎن اراﺋﻪ ﻳﻚ اﻟﮕﻮي ﻣﻌﺘﺒﺮ، ﻣﺸﺎﺑﻪ ﻧﻤﺎزي و ﻛﺮﻣﺎﻧﻲ در ﻣﻮرد اﻳﻦ ﻧﻮع ﻣﺎﻟﻜﻴﺖ، آزﻣﻮﻧﻲ اﻧﺠﺎم ﻧﺸﺪه اﺳﺖ و ﻧﻈﺮي اراﺋﻪ ﻧﻤﻲﺷﻮد.

[1] crein

[2] kumar

[3] hart

[4] lizal

 متن فوق تکه ای از این پایان نامه بود

برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:

 

 متن کامل پایان نامه